รักแรกอุ้ม [14]
posted on 26 May 2012 09:36 by jaemin2u
+*+*+*+*+*+*+*+*+*+
Title :: รักแรกอุ้ม
Couple :: JoongShim
Chapter :: XIV
Rate :: PG-13 to NC (สักวันหนึ่ง ^^ )
Genre :: Mpreg
Note :: Modern Daddy^^!!
+*+*+*+*+*+*+*+*+*+
+*+*+*+*+*+*+*+*+*+
เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านมาถึงเดือนที่ 5 แล้ว ตอนนี้คุณพ่อ คุณแม่ กับคุณลูกรู้จักคุ้นเคยกันค่อนข้างดี และพอจะเดาออกแล้วว่าเวลาที่ลูกร้องไห้ หรือแสดงท่าทางแบบนี้แปลว่าเขาอยากได้อะไร
การเคลื่อนไหวของชางแจตอนนี้เป็นการเคลื่อนไหวอย่างมีจุดหมาย เพราะสามารถควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อส่วนต่างๆ ของร่างกายเองได้ดีขึ้นมาก ฉะนั้นเจ้าหนูจึงเริ่มเรียนรู้ที่จะขยับแขนขาเคลื่อนตัวไปหาสิ่งที่เขาต้องการ และสามารถเอื้อมมือไปคว้าของเล่นที่ชอบมาถือไว้ได้เองด้วย แถมยังไม่ชอบอยู่นิ่ง ส่วนหนึ่งเป็นเพราะว่าชางแจสามารถควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกายได้
เวลาชางมินพาลูกไปนอนในอ่างอาบน้ำ เจ้าตัวเล็กก็จะพยายามใช้ขาเตะถีบขอบอ่างอย่างสนุกสนาน และไม่ว่าจะอุ้มลูกไปวางที่ไหน ชางแจก็จะพยายามใช้ขาเตะสิ่งของที่อยู่ใกล้ๆ ทุกครั้งไป และถ้าชางมินประคองลูกให้อยู่ในท่ายืน เขาก็จะพยายามกระโดดโหยงๆ แม้ว่าจะยังยืนเองไม่ได้ก็ตาม เจ้าตัวน้อยจะมีความสุขกับทุกๆ กิจกรรมที่ทำให้เขาได้ยืดเส้นยืดสาย
และเรื่องที่ชอบแจกลูกฟรีคิกให้คุณพ่อ
คงไม่ใช่ว่าเบื่อหน้าคุณพ่อหรอกเนอะ… (มั้ง?)
แต่วันนี้เป็นวันพิเศษของ คิม แจจุง เนื่องจากชางมินต้องไปเฝ้าคุณยายโฮยอนที่โรงพยาบาลหนึ่งคืนกับหนึ่งวันเต็มๆ เมื่อคืนที่แล้วก็ไม่น่าหนักใจเท่าไหร่เพราะชางแจกินนมแล้วเข้านอนยาว แต่ตอนเช้าวันใหม่นี่สิ เขาจะต้องทำอะไรบ้าง
แจจุงอ่านโน๊ตแผ่นแรกที่ชางมินแปะหน้ากระจกบนอ่างล้างหน้าเอาไว้ พลางถอนใจยาว
เอาล่ะสิ……จะไหวไหมเนี่ย
ปกติก็ใช่ว่าจะไม่ช่วยชางมินเลี้ยงลูกหรอกนะ
แต่วันนี้ต้องลงมือทำทุกอย่างด้วยตัวเองน่ะ มันก็น่าหนักใจอยู่บ้าง
เอาวะ คิม แจจุง สู้ตาย!!!
ชายหนุ่มให้กำลังใจตัวเองก่อนจะหันไปเปิดน้ำอุ่นใส่อ่างอาบน้ำใบจ้อย
เอ๊ะ……แล้วอุ่นแค่ไหนถึงจะพอล่ะ
เคยเห็นแต่ชางมินเปิดน้ำผสมๆกันแล้วกวนๆ เอาท้องแขนอัง
ใช่ๆ ต้องเอาท้องแขนอังดูบ้าง
“อูย…..”
แจจุงสูดปากพลางเปิดน้ำเย็นลงไปผสมอีกหน่อย
ต้องรีบหน่อยแล้ว….ตอนนี้ชางแจกำลังนอนอยู่บนเตียงคนเดียว
ชายหนุ่มเดินกลับไปที่เตียงอีกครั้งพลางลงมือถอดผ้าอ้อมที่ทั้งเหม็นทั้งหนักของลูกชายออก โชคดีที่ชางแจไม่โยเย แต่พอเริ่มถอดเสื้อผ้าเด็กน้อยก็เริ่มเบะหน้า แจจุงจึงรีบอุ้มประคองลูกขึ้นมาร้องปลอบขวัญ ก่อนจะพาไปลงอ่างน้ำอุ่น
ตอนลงน้ำครั้งแรกชางแจทำท่าสะดุ้งจนคุณพ่อสะดุ้งตามไปด้วย แต่พอคุ้นเคยกับน้ำสักพัก เจ้าตัวเล็กก็เตะๆถีบๆน้ำในอ่างเล่นอย่างชอบใจ ทำให้คุณพ่อเปียกปอนจนต้องตัดสินใจอาบน้ำไปพร้อมๆกัน
อาบน้ำเสร็จแล้ว แจจุงอุ้มชางแจออกจากอ่างมาวางไว้บนผ้าขนหนูผืนหนาที่พับไว้รอบนเตียงก่อนหน้านี้แล้ว ชางมินบอกว่าจะได้เช็ดตัวสะดวกและใส่เสื้อผ้าก็ง่ายด้วย….
เสร็จไปหนึ่งงานแล้ว ดีใจจัง!!
“จ๊ะเอ๋…..”
แจจุงอุ้มชางแจมาเปิดตู้เย็นออกดู มองเห็นถุงนมอยู่เพียบ คุณพ่อเลือกนมมา 1 ถุง แต่เขารู้สึกว่ามันเย็นเจี๊ยบ เลยต้องยืนใช้ความคิดอยู่ชั่วครู่
เวฟก่อนดีไหมน้า….ลูกจะได้กินนมอุ่นๆอร่อยๆ
“ต๊ายยยย!! อย่าบอกว่าจะอุ่นนมนะคะคุณแจจุง”
เสียงคุณแม่บ้านแหลมปรี๊ดเข้าหูด้วยความตกใจที่เห็นแจจุงเปิดฝาเครื่องไมโครเวฟแล้วมองหาภาชนะใส่นมในมือ
“ก็มันเย็นนี่ครับ เดี๋ยวชางแจจะกินยาก”
“โถ….เอาวางทิ้งไว้ให้มันคลายความเย็นสักพักสิคะ เขาไม่อุ่นนมแม่กันหรอกค่ะ”
“เหรอครับ แล้วกัน รู้แบบนี้ทิ้งไว้ตั้งแต่ก่อนพาชางแจไปอาบน้ำก็ดี”
แจจุงพูดเสียงอ่อยกับความไม่รู้ของตน ขณะที่คุณจองรินกลับนึกชื่นชมชายหนุ่มขึ้นอีกมากโข
“งั้นเดี๋ยวฝากเรียนคุณนายแม่ว่าผมพาชางแจออกไปเดินเล่นที่สวนหน้าบ้านก่อนนะครับ แล้วค่อยกลับมากินนม”
.
.
.
เที่ยงแล้ว
ได้เวลาอาหารเสริมจนได้ คุณป้าแม่บ้านทำข้าวบดผสมแครอทไว้ให้ แถมทำท่าจะขอป้อนข้าวชางแจ แต่คุณพ่อแจจุงไม่ยอมหรอก
“หม่ำๆนะครับ จะได้โตไวๆ”
แจจุงตักข้าวบดจนพูนช้อนแล้วพยายามส่งมันเข้าปากลูกชาย แต่ปากเล็กๆก็รับไว้ได้แค่นิดหน่อย ที่เหลือเลยหยดย้อยลงกับเสื้อผ้าของคุณพ่อ คุณนายแจยอนถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย พลางเดินเข้ามาสอนลูกชายป้อนข้าวคุณหลานสุดที่รักจนดูเชี่ยวชาญขึ้นมานิดหน่อย
“ว่างๆ ก็ช่วยเมียเลี้ยงลูกบ้าง อย่าอู้”
คุณนายแม่มองหลานชายกินข้าวด้วยความเอร็ดอร่อยอย่างชื่นชม ก่อนจะจิกลูกชายด้วยคำพูดและหางตา
ถ้าไม่รู้ว่าเป็นแม่เป็นลูกกันมาก่อน แจจุงนึกว่าเขาคงเป็นเด็กที่ถูกเก็บจากถังขยะมาเลี้ยง
หรือไม่ก็ตัวของชางมินเองที่เป็นลูกบ้านนี้แต่ถูกลักพาตัวไปในที่สุดก็ได้กลับมาอยู่ที่บ้านใหญ่
ความยุติธรรมสำหรับ คิม แจจุง มันช่างเหลือน้อยเต็มที
“ผมก็ช่วยชางมินเต็มที่แล้วนะครับคุณแม่….แต่จะให้คล่องไปหมดมันก็คงจะไม่ไหว”
ชายหนุ่มอธิบายให้มารดาเข้าใจในขณะที่กำลังตั้งอกตั้งใจป้อนข้าวบดให้ลูกชายจวนใกล้จะหมด
“จ้า….พ่อลูกชายยยยย”
คุณนายทำท่าว่ารับรู้ด้วยเสียงยานคางอย่างนึกหมั่นไส้
จะว่าไป เจ้าลูกชายตัวดีก็พัฒนาตัวเองให้มีความรับผิดชอบมากกว่าที่เธอคิดไว้ตั้งเยอะแล้วล่ะ ^^
.
.
ชางแจอิ่มแล้ว……
แจจุงอุ้มลูกไว้บนบ่า ใช่ๆ ชางมินสั่งให้ลูบหลังให้ลูกเรอ…
แล้วลูบขึ้นหรือลูบลงล่ะเนี่ย…
((ลูบขึ้นเวลาอาเจียน ลูบลงให้เรอ))
((ลูบขึ้นเวลาอาเจียน ลูบลงให้เรอ))
((ลูบขึ้นเวลาอาเจียน ลูบลงให้เรอ))
แจจุงพยายามท่องตามที่ภรรยาบอก แล้วปฏิบัติตามอย่างไม่บกพร่อง
เรอเสียทีสิลูก….
น่านนนนน….อย่างนั้น……..
พ่อจะได้พาไปนอนเสียที
แต่พอชายหนุ่มวางลูกชายลงบนเตียงเท่านั้น ชางแจก็ร้องจ้า แจจุงเลยตกใจจนทำอไรไม่ถูก
หรือชางแจจะปวดท้อง
หรือชางแจจะปวดหัว
หรือชางแจจะเป็นไข้
หรือชางแจจะเป็นอะไร……
แจจุงพยายามคุมสติตัวเองด้วยการสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อุ้มลูกน้อยขึ้นจากเตียงแล้วปลอบด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม
“อย่าร้องนะครับคนดี…..โอ๋ๆ”
ไฟในห้องก็ปิดแล้ว….เสียงรบกวนก็ไม่มีนี่นา…..
แจจุงกวาดสายตามองไปรอบๆห้องเพื่อมองหาสิ่งรบกวนการนอนของลูกชายสุดที่รัก
“อ๋อ……”
แจจุงร้องครางยาวเมื่อรอยเปียกอุ่นชื้นขยายวงกว้างบนเสื้อของเขา
“คนหล่อปวดฉิ้งฉ่องนี่เอง….แล้วก็ไม่ยอมบอกพ่อดีๆ”
แจจุงหัวเราะขำตัวเองกับลูกชาย เรื่องแบบนี้ทำไมเขาไม่เคยรู้นะ เห็นชางมินทำเองทุกอย่าง นึกว่ามันเป็นเรื่องง่ายๆ
ต่อไปเขาจะต้องแบ่งเวลามาช่วยชางมินเลี้ยงลูกให้มากขึ้นแล้วล่ะ
“เอาล่ะ ผ้าอ้อมก็เปลี่ยนแล้ว นอนได้แล้วนะครับคนดี ไหน….ยังสะอื้นอยู่เลย….”
แจจุงคุยกับลูกที่ยังอุ้มกอดไว้แล้วแกว่งตัวไปมาเบาๆ ก่อนเจ้าตัวน้อยจะเคลิ้มและหลับลงบนไหล่ของคุณพ่อ
อา…สิ้นฤทธิ์แล้วสินะชางแจ
อันที่จริงลูกชายเราก็น่ารักจังเนอะ ชางมิน….
.
.
.
ใกล้สี่โมงเย็นแล้ว
ชางแจลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วพลิกตัวนอนดิ้นกระแด่วๆ อยู่บนเตียงกว้างพลางฟาดมือตีคุณพ่อที่นอนอยู่ข้างๆไปสองสามแปะ คุณพ่อเลยลืมตาตื่นขึ้นมาเล่นกับลูกชายแล้วหัวเราะกันสนุกสนาน
แจจุงจับชางแจอาบน้ำในอ่างอีกครั้ง เพราะชางมินบอกว่าหากค่ำกว่านี้ อากาศจะเย็นเกินไป เจ้าตัวเล็กจะไม่สบายเอาง่ายๆ
พออาบน้ำเสร็จ คุณพ่อก็พาคุณลูกเดินชมนกชมไม้ในสวนหน้าบ้าน ดูท่าทางชางแจจะชอบออกข้างนอกบ้านเสียด้วย เจ้าตัวเล็กเลยขยับตัวยุกยิกตลอดเวลาจนคุณพ่อเริ่มปวดไหล่
แต่แจจุงต้องทนให้ได้
ชางมินทำแบบนี้ทุกวัน ไม่เห็นจะบ่นเลย………
พอลูกรักเริ่มโยเยอีกครั้ง แจจุงก็พอจะเดาได้แล้วว่าเจ้าตัวยุ่งจะต้องหิวนมแน่ๆ ชายหนุ่มพาชางแจกลับเข้าบ้านแล้วจัดแจงป้อนนมให้ลูกทานอีกถุง เดี๋ยวเจ้าตัวดีก็ต้องเคลิ้มๆร้องจะนอน
และอีกเดี๋ยวเดียวก็ได้เวลาที่ชางมินจะกลับมา
.
.
.
“แล้วกัน…….ทั้งพ่อทั้งลูก หมดแรงเสียแล้ว”
ชางมินพูดกลั้วหัวเราะเบาๆ เมื่อเขากลับมาถึงก็มองเห็นภาพคุณพ่อกับคุณลูกนอนหลับสบายอยู่บนเตียงนุ่ม เด็กหนุ่มเดินผ่านไปชำระล้างร่างกายในห้องน้ำก่อนจะกลับมาพักผ่อนเอาแรงเพื่อจะเผชิญเช้าวันใหม่อีกวัน
“ไม่ให้รางวัลคุณพ่อดีเด่นก่อนนอนบ้างหรือไง”
ชางมินที่ทำท่าจะล้มตัวลงนอนข้างๆลูกชายรีบยันตัวลุกขึ้นนั่งอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงบ่นอย่างน้อยอกน้อยใจของสามี เด็กหนุ่มจึงชะโงกหน้าข้ามตัวลูกชายไปหอมแก้มพองๆของสามีอย่างเอาใจ
“ไม่พอหรอก ทิ้งฉันไว้กับลูกทั้งวัน”
แจจุงยื้อหน้าภรรยาไว้ก่อนจะอ้อนต่ออย่างหวังกำไร
“แล้วทำยังไงถึงจะพอล่ะครับ”
ชางมินสูดลมหายใจลึกแล้วถามออกมาอย่างกระดาก
ก็เรื่องแบบนี้เขายังไม่ค่อยชินนี่นา……
“ชางแจอายุได้ 5 เดือนแล้วนะ ชางมินไม่คิดถึงฉันบ้างหรือไง….”
ตั้งแต่คลอดชางแจ ชายหนุ่มก็ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับภรรยาอีกด้วยสาเหตุหลายๆอย่าง รวมทั้งคุณนายแม่กับคุณแม่บ้าน และชางมินเองที่กลัวว่าจะมีน้องของชางแจโผล่ออกมา
แต่ถ้านับรวมก่อนชางแจคลอดล่ะก็เกือบครบปีแล้วมั้งนะชางมินอา…
“จะดีหรือครับ ชางแจหลับอยู่นะ”
ร่างบางเอ่ยอย่างแบ่งรับแบ่งสู้ แจจุงฟังคำตอบของชางมินแล้วใจชื้นขี้นมาบ้าง
“ฮื้ออออ…ชางมินก็อย่าทำเสียงดังซี…..”
ชายหนุ่มยันตัวลุกนั่งแล้วดึงภรรยาอ้อมตัวลูกชายมานั่งซ้อนบนตัก
“ชางแจไม่ตื่นหรอกน่า ฉันรับรอง”
“กะ….ก็…เตียงมันขยับ >////<”
ชางมินพูดแล้วหน้าร้อนฉ่า
ไอ้เสียงน่ะมันก็พอเก็บกลั้นได้หรอก
แต่ไอ้เตียงสั่นๆเนี่ย……..
ถ้าชางแจตื่นมานึกว่าแผ่นดินไหว
แล้วเขาจะมองหน้าลูกได้ยังไง?!!
“โธ่………เรื่องแค่นี้”
แจจุงหัวเราะพรืด ก่อนจะช้อนตัวภรรยาลงไปนอนกอดอยู่บนกองผ้าหน้าเตียงใหญ่ด้วยกัน
“ทีนี้อย่าลืมให้รางวัลคุณพ่อดีเด่นชุดใหญ่เลยนะครับ คุณแม่น้องชางแจ”
TBC
ใครทำทรงให้ชิมมินใน Korea Wave Bangkok เนี่ย
ฉันเครียด เห็นหน้าใสๆไม่ชัดเลยอ่ะ
แต่ก็ยังดีที่ได้เห็น หน้ายังใสกิ๊ก อิ๊ๆ
ลืมชี้แจง คุณ minjito
ฟิกเรื่องเก่าๆ ฉัน draft ไว้น่ะค่ะ
เอาไว้เปิดฆ่าเวลาดองบล็อกเป็นเวลานานจนจะเกิดอาการโดนด่า
ส่วน Their room Project หรือฟิก warning NC 17 ทั้งหลาย ลบแล้วลบเลยค่ะ ไม่มีให้อ่านอีกรอบแล้ว
รอฉันดองบล็อคให้กลิ่นโชยก่อนนะคะ ^^